Wyobraźcie sobie sytuację, w której zostajecie w galerii handlowej na noc, ale wszystkie sklepy są otwarte, bez ludzi, bez obsługi, bez nikogo. Odcięci od świata zewnętrznego, tworzycie sobie wasz własny, wewnętrzny, Możecie sobie buszować po elektronice, myszkować po spożywce oraz robić inne jeszcze bardziej sprośne rzeczy w perfumerii. A teraz wyobraźcie sobie, że jednak nie wiecie, kiedy was stamtąd wypuszczą, a oprócz was jest tam innych 14 obcych ludzi. I że większość centrum jest jednak zamknięta, ktoś jednak was obserwuje i w dodatku każe się pozabijać z pozostałymi osobami, żeby się w ogóle wydostać. Mało tego, po każdym morderstwie następuje proces sądowy, w trakcie którego nie możecie pokazać że to wy zabiliście, bo inaczej to wy zostaniecie podjęci egzekucji. Witamy w Danganronpie.

Są dwa typy ludzi: ci, którzy uwielbiają gry z uniwersum gier Disgaea oraz ci, którzy go nienawidzą. Na upartego, można dorzucić trzeci typ, który o czymś takim nigdy nie słyszał, ale takie osoby nie wchodzą ani na tego bloga, ani w ogóle nie zajmują się grami, a w dodatku mają kolegów... Nie rozmawiajmy o nich.

Jeanne d'Arc na PlayStation Portable to dzisiaj dla wielu graczy hidden gem na przenośkę Sony. Te kilka lat temu, nie znając tego typu określeń, zagrywałem się w to niczym szaleniec dniami i nocami. Patrzyłem na świetnego taktycznego RPG-a, dla którego byłbym w stanie kupić konsolę jeszcze raz. No i przecież to zrobiłem. Zapamiętałem ten tytuł jako coś wyjątkowego, innego i wciągającego, ale... jak jest dzisiaj? Skoro mamy dokładnie dziesiątą rocznicę wydania gry w USA (21 sierpnia 2017), przyjrzyjmy się tej perełce razem.