Z całą pewnością nie muszę przedstawiać fanom komiksów tego legendarnego wręcz tytułu. Batman: Zabójczy Żart trafił do grona klasyków i jest uznawany za jeden z najlepszych komiksów z mrocznym rycerzem. Tragiczna historia rozświetla coś absolutnie nietykalnego – origin story Jokera. Dlaczego szaleniec jest jaki jest? Co go pchnęło do zostania księciem zbrodni? Właśnie na takie pytania odpowiada komiks Alana Moore'a. Zapewne większość czytelników widząc po raz pierwszy takie opisy pomyśli sobie: "Ale jak to? Tak nie można!". Mi również wydawało się to szalonym pomysłem, a jednak po przeczytaniu nie mogłem wyjść z podziwu, jak świetnie została opowiedziana ta historia. W związku z tym, kiedy studio Warner Bros. ogłosiło animację na podstawie tego kultowego tworu, wiedziałem, że będę musiał to obejrzeć. Film ma trafić również na ekrany polskich kin, jeśli więc zastanawiacie się jeszcze czy warto poświęcić nieco ponad godzinę czasu na bajkę z Batmanem, moja opinia być może rozwieje wasze wątpliwości.

Grafika promocyjna filmu Legion Samobójców

W przypadku Batman v Superman dziwiłem się hejtowi, ponieważ uznałem, że jest to taki sam film o superbohaterach jak każdy inny – pełny kiczu i przewidywalny. W przypadku Suicide Squad mam... bardzo podobne wrażenia. Z tą różnicą, że patrzymy na superzłoczyńców, a nie superbohaterów. Po raz kolejny dostaliśmy film nie dla krytyków. Nie chcę jakoś wybitnie bronić kolejnego niespecjalnie udanego filmu ze stajni DC, ale coraz bardziej męczy mnie "nierozumienie" wszelkiej krytyki na temat filmów z innymi bohaterami niż Iron Man lub Thor. Tak, ja po raz kolejny nie rozumiem po co i skąd tyle jadu pod filmem. Od jakiegoś czasu, gdy wybieram się na film do kina, przestaję sugerować się jakimikolwiek ocenami. Chcę przeżyć te doświadczenie na czysto po swojemu, od zera, bez spaczenia.

Oscar Isaac jako Apocalypse. Źródło: filmweb.pl

Szczerze powiedziawszy mam dosyć ambiwalentny stosunek do filmów na podstawie komiksów. Nie znam wszystkich superbohaterów, tylko garść z nich, a same kolorowe komiksy zainteresowały mnie dopiero niedawno. Marvel Cinematic Universe odpuściłem już sobie jakiś czas temu, ze względu na kolosalną ilość wątków, bohaterów i wielu innych rzeczy, których nie rozumiem. Do tego dochodzi środowisko mutantów, które dokłada do tego wszystkiego kolorowych ludzi na kolejnych szczeblach ewolucji oraz zabawę z czasem. Ironicznie, z portfolio Marvela to właśnie uniwersum X-Men stało się moim ulubionym, nie tylko wśród komiksów, ale również filmów. Nie oznacza to jednak, że nie gubię się w takiej ilości wątków i postaci. Do każdego filmu podchodziłem z gigantyczną rezerwą, jako że jednak nie jestem fanem przedstawionego świata (po prostu czasem lubię obejrzeć któryś z filmów), a swoją wiedzę muszę czerpać przede wszystkim z kinematografii. Nie inaczej było w przypadku Apocalypse. Nie łudziłem się nawet, że zrozumiem jakiekolwiek wątki komiksowe, liczyłem raczej na dobrą zabawę jaką dostarczyło mi choćby Przeszłość, która nadejdzie, stając się moim ulubieńcem z tego uniwersum. Mimo wszystko, takie podejście nie pozwoliło mi wyjść z kina zadowolonym.

Bardzo oczekiwałem kontynuację Man of Steel, przynajmniej od momentu potwierdzenia występu w nim Batmana. Kolejne zwiastuny nie raziły jakoś specjalnie, ale i niestety nie zachwycały. Szalę goryczy przelały pierwsze opinie krytyków, które były, no cóż, druzgocące. Narzekano na niemal wszystko. Batman v Super nie ma specjalnie skomplikowanej fabuły. Chyba każdy, kto na głos przeczyta tytuł filmu, domyśla się, o co w tym wszystkim tak naprawdę chodzi. Mroczny mściciel w masce staje w szranki z "półboską" istotą sądząc, że dzięki temu świat będzie bezpieczniejszy. Sprawa jest jasna od samego początku i nie rozumiem czego oczekiwali inni po tym filmie. Nie chcę jakoś specjalnie bronić tego filmu i wmawiać wszystkim, że nie mają racji... Ale o dziwo sam dostałem to, czego się mniej więcej spodziewałem.

Leonardo DiCaprio jako Hugh Glass. Źródło: Filmweb.

Nawet nie do końca wiem jak rozpocząć ten wpis. Nie napalałem się w żaden sposób na ten film, nie śledziłem żadnych nowinek na jego temat, a nominacje do Oscarów zwyczajnie po mnie spłynęły. Przypadkiem okazuje się, że Zjawa (The Revenant) ma jednak mnóstwo nominacji na tegorocznych targach próżności, w tym między innymi za rolę pierwszoplanową zagraną przez Leonardo DiCaprio. Nie dziwi mnie to w żaden sposób, ponieważ Leo jest przecież dobrym aktorem. Nie żebym był jakimś jego wielkim fanem. Podobnie jak i do omawianego filmu, podchodzę do twórczości wspomnianego aktora bez większych oczekiwań. Po prostu neutralnie.

Grafika promocyjna filmu.

W 2013 roku legenda powróciła. Toei Animation wydało czternasty film spod znaku Smoczych Kul, który dostał podtytuł Kami to Kami (Battle of Gods). Okazało się, że sprzedaż i popularność filmu przekroczyła oczekiwania twórców. W takim przypadku kwestią czasu było dalsze dojenie złotej krowy. Legenda odżyła dzięki nowym bohaterom, a także nowej oprawie audiowizualnej. W taki sposób 18 kwietnia 2015 roku dostaliśmy film Dragon Ball Z: Fukkatsu no F (Revival "F") oraz zupełnie nową serię anime pt. Dragon Ball Super. Tajemniczy tytuł pierwszego od samego początku nie był specjalnie tajemniczy – Akira Toriyama chciał wskrzesić kosmicznego tyrana o imieniu Freeza.

Kami to Kami to moim zdaniem jeden z najgorszych tworów jakie Smocze Kule wypluły na świat. Wszystko w tym filmie było złe. Zapowiadało się, że z najnowszym będzie podobnie. Nie macie pojęcia, jak bardzo obawiałem się to oglądać. Dlatego też zabrałem się za to dopiero teraz. Tyle czasu potrzebowałem na zebranie sił, aby przez to przebrnąć.

Nigdy nie byłem fanem postaci Sherlocka Holmesa. Nigdy nie przepadałem za nim jakoś specjalnie, nie interesowałem się, nie fascynowałem. Nie uważałem też, że jest to postać wyjątkowo dobra, ani zła. Po prostu nie interesowałem się książkami, których jest bohaterem. Moje spojrzenie na jego charakter znacznie zmieniła kreacja Roberta Downeya Jr. Nadal nie sięgnąłem po żadną z książek, ale zainteresowałem się serialem BBC, który... zwalił mnie z nóg. Świetna idea przeniesienia geniusza do czasów współczesnych świetnie współgrała ze znakomitymi zagadkami i scenariuszami. Dowiedziawszy się o odcinku specjalnym, który ma dziać się w czasach wiktoriańskich, spodziewałem się wszystkiego... Tylko nie tego, co zobaczyłem na ekranie.